ANIL ŞARKOĞLU

Uzun zamandır bloğuma yazı yazamamanın acısını çıkarmak istiyorum ama araya çok zaman girince öyle kolay olmuyor.  🙂 Mart ayından bu zamana kadar olan kısmı pas geçmek durumundayım.  Belki daha sonra ara ara yaptığımız ufak kaçamak tırmanışları ekleyebilirim. 

Neyse, geçenlerde partnerim Volkan ile Niğde – Aladağlar Güney bölgesinde tırmanışla dolu bir üç gün geçirdik. Yaklaşık son bir aydır ülkemizin genelini saran ve mevsimsel değişikliğin dalgalanmasını yaşayan yağmurların kurbanı oluyorduk. Sürekli ertelemek zorunda kaldığımız yaz planlarımızdan bir tanesini, 4 Ağustos akşamı yola çıkarak gerçekleştirmeye koyulduk.

Klasik bir İstanbul – Niğde yolculuk koşuşturması yorgunluğu ile sabah 07.30 aracının değişmez kaptanı Hamdi abiyi arıyor ve 07.30 Çamardı aracına yetişerek kendimizi Çukurbağ köyüne atıyoruz. Ardından Salim abi bizi Sarımemetler kampına bırakıyor. Kampımızı hızlıca kurup tırmanış hazırlığı yapmaya başlıyoruz.

5 Ağustos günü (yani dağa ulaştığımız  gün), DAG’ dan sevgili Yahya ve David arkadaşlarımızın Kaletepe güney yüzünde açtıkları ve toplam 6 ip boyundan oluşan YELKOVAN isimli rotalarına giriyoruz. Rotanın giriş ve 2. ip boyunu, fotoğrafta görüldüğü gibi farklı bir yoldan, varyant ile bağlıyoruz. İlk 2 ip boyundan oluşan varyant bizi epeyce zorluyor.  Zorlu bir yüzeyi emniyetsiz geçiyoruz (6, 6+). Ardından Yelkovan rotasına bağlıyoruz fakat hava kapatıyor ve yağmur yağıyor. Güzel bir babanın çıkıntısına pursik dolayıp aşağı topukluyoruz.

 

6 Ağustos günü sabah erken kalkamıyoruz. 🙂 Dünün yorgunluğu sabah 05.00’e kurduğumuz alarmı bize defalarca erteletiyor ve sabah 08.00 sularında ancak uyanıyoruz.  ” Eee napalım, bari gidelim Orta Burun Kuzeydoğu Dihedrali rotasını çıkalım ” diyoruz. Yaklaşık 4 saatte, toplamda 6 ip boyunu (genellikle 5,5+ ve kilit hamlesi 6) keyifle tırmanıp Orta Burun’un tepesine ulaşıyoruz. İp boylarını tırmanırken, İTÜDAK’ tan Umut ve Barış’ ın iniş perlonlarını görüp, “bu yol yürünmez abi iple inelim patikaya” hissine kapılıyor ve her ip boyu ipi takarak aşağı iniş süremizi üçe katlıyoruz. 😀 Günün yorgunluğu ile yemeğimizi yiyip sonrasında bir şeyler içiyor ve dinlenmeye geçiyoruz.

7 Ağustos günü de sabah erken kalkamıyoruz,  dün olduğu gibi! Aslında kalkmayı istiyoruz fakat yol yorgunu olarak geldiğimiz günden beri tırmandığımız için sabah erken kalkmak nasip olmuyor. Kahvaltı, hazırlık vs. derken saat 10.00 civarında kendimizi Büyük Mangırcı Kuzey yüzünün altında buluyoruz ve 10.42 ‘de Büyük Mangırcı Kuzey Duvarı Mahmuzu rotasına giriyoruz. Rota girişi çok sert olmayan (5+) bir baca etabıyla başlıyor ve bizi ısındırıyor. Ardından 65-70m kadar 3-4 derece kayada free yükselip bir sırtın üzerindeki sete çıkıyoruz. Set sonrasında emniyeti çok iyi olmayan hafif negatif ve çürük yüzeyde zorlu bir geçiş yapıyoruz (6,6+). Ardından tekrar bir sete tırmanıyoruz (5). Setten yukarı doğru yükselip, büyük kayaların parça parça durduğu başka bir sete yükselip, önce sağa doğru hafif yan geçiyor ve 1 ip boyu kadar yukarı yükseliyoruz (5,5+).

Sete çıktıktan sonra free olarak takoz kayanın sıkıştığı çatlağa yan geçiyor ve burada tekrar ipe girmek üzere hazırlanıyoruz. Takoz kayanın altından geçip üzerine çıkıyor ve diğer büyük kayanın oluşturduğu setin üstüne çıkıyoruz. Tam bu sırada havanın kapanması ve yağmurun hafif hafif atıştırması üzerine sağda bulunan çatlağı kullanıp Mangırcı’nın kuzey doğusunda yer alan sete çıkıyoruz. Setin sağ tarafına doğru yan geçtikten sonra gözümüze kestirdiğimiz, keskin ve tırtıklı yüzeyde (6-,6) tırmanıp, tırmanışımızı bitiriyoruz. Hızlıca bir şeyler atıştırdıktan sonra kampa iniyor ve Salim abinin bizi almasını bekliyoruz.