Erzurum’da Buz Tırmanışı
Ocak aynın son haftası beni çok sevindiren ve heyecanlandıran bir telefon görüşmesi yapıyorum ortağım Aykut ile; Erzurum’da Buz Tırmanışı
Konuşma aşağıdaki gibi geçiyor:
Aykut: 8-9 Şubat’ta bir işin var mı abi?
Ben: Hmmmm yok sanırım. Hayırdır ne oldu?
Aykut: Tamam o günleri kapat, Erzurum’a gidiyoruz; donmuş şelale tırmanmaya!
Çok fazla detay sormadan telefonu kapatıyorum. Sonuçta buz tırmanmaya gidiyoruz. “Önemli olan bu.” diye geçiyor içimden. Sonra tekrar telefon açıp “Peki abi nasıl ve kiminle gidiyoruz?” diye soruyorum. ATAK (Arama-Kurtarma ve Spor Kulübü) başkanı Çetin Bayram ve sevgili dostum Tunç Fındık’ın daveti ve Xanadu Otel’in desteğiyle 15 kişilik bir ekip olarak gideceğimizi öğreniyorum.
Gün gelip çatıyor ve 7 Şubat akşamı İstanbul’dan ben, Aykut, Sefa, Emre, Batur ve Serkan Erzurum’a hareket ediyoruz. Havaalanında Doğan, Esra, Amca, Elif ve Bora ile karşılaşıyoruz. Sevgili Çetin Bayram bizi karşılıyor ve bizi otele götürecek araca yönlendiriyor. Geç saatte konaklayacağımız yere varıyor ve uykuya geçiyoruz. Sabah erken kalkıp kahvaltıya gidiyoruz ve enerji depoluyoruz.
Kahvaltı sonrasında Uzundere yakınındaki Seraphin Şelalesi’ne gidiyoruz. Seraphin, Uzundere yolu üzerinde ve ~1000m irtifada bulunuyor. Şelaleye yol kenarından ulaşmak ise 5 dakika sürüyor. Burada WI3-WI4 zorluk derecelerinde rotalar tırmanıp ısınıyoruz ortama. Gelen gazeteci ve televizyoncu arkadaşlar da bölgenin bu eşsiz güzelliğini tanıtmak için görüntü alıyorlar. Öğlen saatlerine geldiğimizde Seraphin’den ayrılıyoruz ve yol kenarında öğlen yemeğimizi yiyoruz. Ardından Abinis Şelalesi’ne geçiyoruz. Abinis Şelalesi de 1000-1100 metre yükseklikte. Zorluk derecesi Seraphin’den biraz daha kolay olan bir kütle (10-15m, WI3-3+). Burada da tırmandıktan sonra Erzurum’a dönüyoruz ve Xanadu Otel’de akşam yemeğimizi yiyoruz. Yemek sonrasında ekipçe sohbet edip, neşeleniyoruz günün verdiği keyif ve haz ile. Ardından otelimize dönüp ertesi günü iple çekiyoruz! Çünkü yarın Lucifer ve Sarıgelin şelalerine gideceğiz.
Sabah saat 06.00’da kalkıp 30 dakika sonra kahvaltıya gidiyoruz. Ardından Lucifer ve Sarıgelin şelaleri için Uzunkavak Köyü’ne doğru yola çıkıyoruz. Uzunkavak Köyü ~2100 metre yükseklikte ve yüksek olmasından dolayı diğer bölgelere göre daha soğuk! Eşyalarımızı hazırlayıp yürüyüşe başlıyoruz ve 1 saat kadar yürüyüşle şelalelerin altına ulaşıyoruz. Hepimizin ağzı açık kalıyor. Dün gördüklerimizin yanında Lucifer (WI3+ , WI4) ve Sarıgelin (WI4, WI4+) çok daha sağlam ve büyük duruyor. Aykut ile hızlıca hazırlanıyoruz ve Lucifer’i tırmanıyoruz. Bu sırada Tunç, Efecan ve Emrah, Sarıgelin rotasına giriyorlar. Sırayla tırmanıp buzun keyfini çıkarıyoruz. Saat 15.00 gibi dönmek için hazırlanmaya başlıyoruz. Aslında dönmek istemiyoruz ama tekrar geleceğimizi düşünerek Lucifer ve Sarıgelin ile vedalaşıyoruz.
Foto: Aykut Türem, Sefa Börtücen
Bize bu harika hafta sonunu yaşatan ATAK Başkanı Çetin Bayram’a, sevgili dostum Tunç Fındık’a ve desteklerinden ötürü Xanadu Otel yönetimine çok teşekkür ediyorum. Kuşkusuz ki Türkiye dağcılığının ve dağcılarının çıtasını yükselttiniz.
Zorluk Derecelendirme Sistemi
WI (Water Ice – Su buzu) & AI (Alpin Ice – kar, cam buz)
*** WI ve AI zorluk derecelendirmeleri arasındaki fark buzun yapısıyla alakalıdır. Su buzu, cam buzdan daha yoğundur.
WI1: Çok düşük açı (30-35 derece buz) veya 50 derece eğimli kar.
WI2: Düşük açı (60 derece tutarlı buz), iyi bir teknik ve tek buz kazmasıyla kolay tırmanılabilir.
WI3: Sürekli 60-70 derecelik eğim. Yaklaşık 4 m’lik dikey geçişler. (Küçük şelaleler)
WI4: Neredeyse dikey 10 m’lik malzeme gerektiren geçişler.
WI4+: WI4’ ten daha teknik tırmanış.
WI5: Neredeyse dikey birden çok emniyet noktası gerektiren 20 m’lik geçişler.
WI5+: WI5’ ten daha teknik tırmanış.
WI6: Dikey, 30-60 m’lik dinlenmeden geçilmesi gerekli alanlar. Kusursuz teknik ve iyi kondisyon gerektirir.
WI6+: Dikey veya daha eğimlidir. WI6’ ten daha teknik tırmanış.
WI7: Süreklilik gerektiren negatif eğimli rotalardır.
WI8: Sürekli negatif ve miks etap.